Jubileumboek


In het mei 2008-nummer van Infotainment, blad over de Nederlandse muziek, verscheen dit achtergrond-artikeltje over het ontstaan van "Aan het strand...", de nieuwste single van C'est Tout samen met Hans Versnel.
Ook in 2007 speelde C'est Tout met veel succes tijdens de
Vierdaagse in Wijchen, getuige dit krantenbericht!
Dit artikel is overgenomen uitvan 11/03/2005.

"C'est Tout overleeft door ijzeren

discipline"

De muzikale ambitie van C'est Tout is zo groot dat het dweilorkest al ruim twintig jaar bestaat. Een hechte vriendenclub die overleeft in het oerwoud van de vele amateurorkesten en -bands, dankzij een ijzeren discipline.

Door JAAP BAK
In het ouderensoos De Huttenkamp in Wijchen zitten ze bij elkaar, de mannen van C'est Tout. Ze roeren hun koffie, wisselen de laatste nieuwtjes uit en vertellen een mop.
De sfeer is relaxed op deze woensdagavond en zo is die meestal tijdens de vaste repetitie-avond. Uit niets blijkt dat orkestleider en saxofonist Edward Verheijen de wind er goed onder heeft. Hij vraagt discipline van 'zijn' mensen. "Dat houdt ons al ruim twintig jaar bij elkaar", zegt hij.
Dit betekent dat ze iedere woensdagavond present moeten zijn. Er mag geen repetitie worden overgeslagen. En ook bij optredens wordt verwacht dat iedereen van het vijftien man tellende orkest aanwezig is.
Dat het orkest in Wijchen is neergestreken, is puur toeval. "We hebben wat leden uit deze plaats, maar de oorsprong ligt toch in Nijmegen", vertelt Verheijen. "En een goede repetitieruimte is niet zo gemakkelijk te vinden."

Het orkest heeft in de loop van ruim twintig jaar z'n sporen wel verdiend.
In 1985 werd de eerste cd uitgebracht. Nu zijn er inmiddels negen verzamel-cd's verschenen en vijftien singletjes.

Daarnaast had C'est Tout een aantal hitjes in de nationale hitparade met bijvoorbeeld De Tandenborstel Jive en Olé in de USA.
De oorsprong van het dweilorkest begon bijna een kwart eeuw geleden bij de hockeyclub Quick in Nijmegen. Daar vormde een vriendenclub de Quick Bacchus Band. Maar na enige jaren ontstond er onenigheid tussen de bandleden.
"Drie leden stapten eruit en claimden de naam van de band. De overige leden moesten toen een andere naam verzinnen. Daar hebben we een hele avond over vergaderd, maar we kwamen er niet uit. Alles passeerde de revue, de meest flauwe namen. Het werd niets en aan het einde van de avond zetten we er een punt achter. 'Jongens het is genoeg geweest c'est tout', zei iemand. Dat werd dus de naam", lacht Verheijen.
Het orkest ontgroeide de braderieën en kermissen al snel. "We hebben namelijk een heel breed muzikaal repertoire. Dat is letterlijk van house tot Strauss en van swing tot sing."
C'est Tout treedt op bij evenementen, wordt gevraagd voor grote gebeurtenissen, maar
komt ook nog op bruiloften en partijen. Er wordt niet uitsluitend Nederlandstalige repertoire gespeeld, maar ook nummers uit de Franse, Duitse en Engelse muziekwereld.
Hoewel de thuisbasis Nijmegen is, wordt hier nog nauwelijks gespeeld, met uitzondering van de Vierdaagse. Het werkterrein heeft zich in de loop der jaren verplaatst naar Limburg en Noord-Brabant. Maar ook in Duitsland en België wordt er regelmatig gemusiceerd.
"We hebben zo'n veertien grotere optredens per jaar. Daarbij rekenen we niet de carnavalsperiode, want dan zijn we vier, vijf dagen aan één stuk op stap."
C'est Tout trekt naar het zuiden om carnaval te vieren. "Er wordt een bus gehuurd en dan zijn we met een gezelschap van zo'n zestig man op stap. Partners en echtgenotes gaan mee. 's Morgens om tien uur paraat en dan naar Brabant of Limburg. We doen drie à vier dorpen per dag aan. Van tevoren wordt onze komst wel aangekondigd, want een orkest van vijftien man is natuurlijk wel een heel gezelschap. Zeker als ook de aanhang nog mee komt."
"'s Nachts om een uur of één zijn we weer in Nijmegen, dan wordt er wat nageborreld en de volgende dag weer aan de bak."
"We doen dat al zo'n vijftien jaar en het bevalt uitstekend. We zijn welkom in Limburg en Brabant. Ooit wilden we dit ook in Nijmegen doen, maar op een gegeven moment stonden we voor een dichte deur van de Spiegeltent op de Markt. We kwamen er niet in. Kijk, dat gebeurt ons natuurlijk maar één keer. Laat dat duidelijk zijn. In Nijmegen moet het veel te georganiseerd gaan.
Carnaval is een feest van spontane verbroedering vinden we, maar blijkbaar niet in Nijmegen."
"Bij het feesten spelen we natuurlijk ook voor ons eigen plezier", laat Verheijen weten. "Dat we het zo lang volhouden, komt ook omdat we een vriendenclub zijn. We eisen van nieuwe leden dat ze op behoorlijk niveau kunnen spelen, maar ook dat ze in de club passen. Daarom nemen we nieuwkomers altijd op proef. Een periode van zo'n twee maanden. Dan moet blijken of het klikt."